Waarom krijgt mijn meidoorn gele bladeren?
Crataegus monogyna
Gele bladeren bij meidoorn komen meestal door verdichte, natte grond of ijzergebrek op kalkrijke bodem. Controleer eerst of de grond rond de stam goed doorlatend is en niet verzadigd met water. Bij jonge bomen kan ook stikstoftekort een rol spelen, vooral op arme zandgrond.
Meest waarschijnlijke oorzaken
Verdichte of te natte grond
Symptomen: De bladeren worden geleidelijk geel, beginnend bij de oudere bladeren onderaan. De grond voelt klef aan en droogt slecht op, soms met plassen rond de stam. De boom groeit traag en kan takjes laten afsterven.
Oplossing: Verbeter de drainage door de grond rond de boom voorzichtig los te maken met een riek, zonder wortels te beschadigen. Werk compost of grof zand door de toplaag. Bij structurele problemen overweeg je een drainagegeul of verhoogd plantvak.
IJzergebrek door kalkrijke grond
Symptomen: Jonge bladeren worden geel met groen blijvende nerven (bladnervatuur). Dit verschijnsel heet chlorose en komt vooral voor op krijt- of kalkrijke bodems. Oudere bladeren blijven vaak groen.
Oplossing: Geef ijzerchelaat (sequestreen) volgens de dosering op de verpakking, bij voorkeur in het voorjaar. Werk jaarlijks zure compost of naaldboomschors door de toplaag om de pH geleidelijk te verlagen.
Stikstoftekort op arme grond
Symptomen: De hele boom kleurt lichtgroen tot geel, vooral de oudere bladeren. De groei stagneert en nieuwe scheuten blijven kort. Dit zie je vaker bij jonge meidoorns op uitgemergelde of zandige grond.
Oplossing: Strooi in het vroege voorjaar een laag compost of organische mest rond de stam (niet tegen de stam aan). Je kunt ook een handvol bloedmeel of hoornmeel door de toplaag werken voor sneller effect.
Plant meidoorn op goed doorlatende klei- of leemgrond en vermijd laagtes waar water blijft staan. Werk jaarlijks in het najaar compost door de wortelzone om de bodemstructuur en voedingsstoffen op peil te houden. Op kalkrijke grond geef je elk voorjaar preventief wat ijzerchelaat of zure compost.
