Tuinboon verzorgen

Tuinbonen hebben een gemiddelde waterbehoefte. Houd de grond gelijkmatig vochtig, vooral tijdens de bloei en peulvorming in mei en juni. In droge periodes geef je één tot twee keer per week een flinke watergift, liever grondig dan oppervlakkig. Te veel water vermijd je: tuinbonen zijn gevoelig voor schimmelziekten bij stagnerende vocht. Klei- en leemgrond houden vocht goed vast, dus controleer altijd eerst of de bovenste laag al droog is voordat je water geeft. Bemesten is bij tuinbonen niet nodig – sterker nog, het is af te raden. Als vlinderbloemige bindt de plant via wortelknolletjes zelf stikstof uit de lucht. Extra stikstofbemesting leidt tot weelderige bladgroei maar minder peulen. Bij zeer arme grond kun je bij het planten wat compost toevoegen, maar dat is voldoende. Na de oogst laat je de wortels in de grond zitten; ze verrijken de bodem met stikstof voor het volggewas. Tuinbonen zijn winterhard tot zone 3a, dus najaarsaanplant overleeft de winter zonder problemen. Bescherm jonge plantjes bij extreme vorst (onder -10°C) met een laagje stro. Voorjaarsaanplant verdraagt lichte nachtvorst goed. De belangrijkste plaag is zwarte bonenluis, die zich vanaf mei massaal kan vestigen op de toppen. Bestrijding: toppen afknippen (zie snoei-instructies) en eventueel afspoelen met water of behandelen met groene zeep. Chocoladevlekkenziekte (bruine vlekken op blad en peulen) komt voor bij vochtig weer; voorkom dit door voldoende plantafstand en goede drainage. Mulchen met stro helft tegen onkruid en houdt de bodem koel, maar leg de mulch niet te dik – tuinbonen houden van een wat koelere, maar niet te vochtige wortelomgeving.