Laurierkers snoeien

Laurierkers snoei je bij voorkeur in juni of september. Deze twee momenten zijn ideaal omdat de plant dan actief groeit en snoeiwonden snel dichtgroeien, wat het risico op ziekten verkleint. Vermijd snoeien in de winter of bij vorst, omdat dat de wintergroene bladeren beschadigt en bruine randen veroorzaakt. Gebruik altijd een scherpe snoeischaar of heggenschaar. Voor dikkere takken (vanaf 1,5 cm doorsnee) is een snoeizaag aan te raden. Belangrijk: snoei laurierkers nooit met een elektrische heggenschaar die de bladeren doorsnijdt, want dat geeft lelijke bruine randen. Knip daarom liever tak voor tak met een handschaar, of gebruik een heggenschaar voorzichtig en snijd net boven een blad. Bij een haag knip je jaarlijks 20–30 cm van de nieuwe groei terug om een dichte, compacte vorm te behouden. Laurierkers groeit namelijk flink door (30–40 cm per jaar) en wordt zonder snoei al snel te breed en hoog. Snoei de haag licht taps toe: de onderkant iets breder dan de bovenkant, zodat ook de onderste takken voldoende licht krijgen en niet kaal worden. Bij vrijstaande struiken volstaat het om in juni storende, te lange of dode takken weg te snoeien. Verwijder ook takken die naar binnen groeien of elkaar kruisen. In september kun je eventueel een lichte correctie uitvoeren. Oudere, verwaarloosde struiken verdragen een stevige terugsnoeisessie tot op 50–80 cm hoogte; doe dit gefaseerd over twee jaar om de plant niet te veel te shockeren. Verwijder gesnoeid materiaal direct, want het blad bevat giftige stoffen die schadelijk zijn voor huisdieren en kinderen.