Laurierkers
Prunus laurocerasus
Engels: Cherry Laurel
Laurierkers (Prunus laurocerasus) is een wintergroen struik uit de familie Rosaceae die tot 400 cm hoog wordt. Deze plant doet het goed in volle zon tot halfschaduw tot schaduw en vraagt gemiddeld onderhoud. Bloeit in de lente met witte bloemen en trekt bijen en vogels aan.
150–400 cm
100–300 cm
volle zon, halfschaduw, schaduw
gemiddeld
leemgrond, kleigrond, kalkgrond, zandgrond
gemiddeld onderhoud
lente
witte
Ecologische waarde
Verzorgingskalender
| Taak | Jan | Feb | Mrt | Apr | Mei | Jun | Jul | Aug | Sep | Okt | Nov | Dec |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 🌱Planten | ||||||||||||
| ✂️Snoeien | ||||||||||||
| 💧Bemesten |
Verzorgingstips
Planten
De laurierkers plant je het beste in maart, april, mei, september of oktober, wanneer de grond vochtig en verwerkbaar is. Deze veelzijdige struik gedijt op vrijwel elke standplaats: van volle zon tot volledige schaduw, al is halfschaduw ideaal voor een gelijkmatige groei. De plant is niet kieskeurig wat betreft grondsoort en groeit goed op leemgrond, kleigrond, kalkgrond en zandgrond, mits de grond goed doorlatend is en niet langdurig waterverzadigd raakt. Bereid de plantplaats voor door onkruid te verwijderen en de grond 30–40 cm diep om te spitten. Meng bij zware kleigrond wat compost of scherp zand door voor betere drainage. Graaf een plantgat dat anderhalf keer zo breed en diep is als de kluit. Plaats de struik zo diep dat de bovenkant van de kluit gelijk ligt met het maaiveld; te diep planten kan wortelrot veroorzaken. Voor een dichte haag plant je laurierkers op 50 cm afstand van elkaar. Als solitair of in groepen volstaat een plantafstand van 100–150 cm, afhankelijk van de gewenste eindbreedte (100–300 cm). Zorg dat je de kluit goed loswoelt voordat je plant, zodat de wortels makkelijker uitgroeien. Na het planten druk je de grond stevig aan en geef je royaal water, ook als de grond al vochtig lijkt. Breng een laag van 5–7 cm organische mulch (compost, bladmould of gehakseld hout) aan rond de voet, maar houd deze enkele centimeters van de stam af. Dit houdt vocht vast en onderdrukt onkruid. Geef de eerste weken na het planten regelmatig water, vooral bij droog weer, zodat de struik goed kan aanslaan.
Snoeien
Laurierkers snoei je bij voorkeur in juni of september. Deze twee momenten zijn ideaal omdat de plant dan actief groeit en snoeiwonden snel dichtgroeien, wat het risico op ziekten verkleint. Vermijd snoeien in de winter of bij vorst, omdat dat de wintergroene bladeren beschadigt en bruine randen veroorzaakt. Gebruik altijd een scherpe snoeischaar of heggenschaar. Voor dikkere takken (vanaf 1,5 cm doorsnee) is een snoeizaag aan te raden. Belangrijk: snoei laurierkers nooit met een elektrische heggenschaar die de bladeren doorsnijdt, want dat geeft lelijke bruine randen. Knip daarom liever tak voor tak met een handschaar, of gebruik een heggenschaar voorzichtig en snijd net boven een blad. Bij een haag knip je jaarlijks 20–30 cm van de nieuwe groei terug om een dichte, compacte vorm te behouden. Laurierkers groeit namelijk flink door (30–40 cm per jaar) en wordt zonder snoei al snel te breed en hoog. Snoei de haag licht taps toe: de onderkant iets breder dan de bovenkant, zodat ook de onderste takken voldoende licht krijgen en niet kaal worden. Bij vrijstaande struiken volstaat het om in juni storende, te lange of dode takken weg te snoeien. Verwijder ook takken die naar binnen groeien of elkaar kruisen. In september kun je eventueel een lichte correctie uitvoeren. Oudere, verwaarloosde struiken verdragen een stevige terugsnoeisessie tot op 50–80 cm hoogte; doe dit gefaseerd over twee jaar om de plant niet te veel te shockeren. Verwijder gesnoeid materiaal direct, want het blad bevat giftige stoffen die schadelijk zijn voor huisdieren en kinderen.
Onderhoud
Laurierkers heeft een gemiddelde waterbehoefte. Geef in het eerste groeiseizoen wekelijks water bij droogte, zodat de wortels goed kunnen ontwikkelen. Eenmaal gevestigd is de plant redelijk droogtetolerant, maar bij langdurige droogte in de zomer—vooral op zandgrond—geef je om de tien dagen een flinke emmer water per struik. Vermijd te natte voeten; laurierkers houdt niet van langdurig wateroverlast. Bemest de laurierkers in maart en april met een organische meststof zoals compost of een langzaamwerkende haagmest (NPK 7-6-12 of vergelijkbaar). Strooi circa 100 gram per strekkende meter haag of per struik en werk dit licht in. Een tweede bemesting in april ondersteunt de groei. Overdaad schaadt: te veel stikstof maakt de plant gevoelig voor vorst en ziekten. Laurierkers is wintergroen en winterhard in zone 6a–8b, maar strenge vorst onder -15 °C kan bladschade veroorzaken. Bescherm jonge planten in de eerste winter met een laag mulch rond de voet. Bij sneeuw schud je de takken voorzichtig af om takbreuk te voorkomen. Veelvoorkomende plagen zijn de laurierkers-bladwesp en de gevlekte laurierkers-ziekte (Stigmina carpophila). Bladwesp herken je aan skeletvraat op de bladeren; pluk aangetaste bladeren af en spuit bij zware aantasting met een biologisch insecticide. Stigmina veroorzaakt ronde, bruine vlekken met een geel randje; verwijder aangetast blad en verbeter de luchtstroom door te dunnen. Schimmelziekten zoals meeldauw komen voor bij te vochtige omstandigheden; voorkom dit door niet over het blad te gieten. Vernieuw de mulchlaag jaarlijks in het voorjaar om vocht vast te houden en onkruid te onderdrukken. Controleer regelmatig op gele bladeren onderaan, wat kan wijzen op stikstoftekort of slechte drainage.
Meer over deze plant
Veelvoorkomende problemen bij laurierkers
Combineert goed met
Gerelateerde gidsen
Vergeet nooit meer iets voor je laurierkers
Ontvang een melding wanneer het tijd is om je laurierkers te planten, snoeien, bemesten of oogsten — alleen wat voor jouw plant van toepassing is, op het juiste moment.