Hoe los ik meeldauw op mijn persicaria op?
Persicaria amplexicaulis
Meeldauw op Persicaria herken je aan een wit-grijzig poederachtig laagje op de bladeren, vaak veroorzaakt door een te droge standplaats of slechte luchtcirculatie. Verwijder aangetaste bladeren direct en zorg voor voldoende vocht in de bodem. Bij een lichte aantasting volstaat dit meestal, bij ernstige meeldauw kun je een biologisch middel op basis van lecithine of zwavel gebruiken.
Meest waarschijnlijke oorzaken
Te droge standplaats en bodem
Symptomen: Wit poederlaagje begint onderaan de plant waar de lucht het stilste staat. De bladeren voelen droog aan en de bodem is hard. Meeldauw verschijnt vooral in warme, droge perioden.
Oplossing: Geef de plant regelmatig water, vooral bij droogte. Mulch de voet met compost om vocht vast te houden. Verwijder aangetaste bladeren en gooi ze bij het restafval, niet op de composthoop.
Slechte luchtcirculatie tussen planten
Symptomen: De Persicaria staat te dicht op andere planten of is zelf te dicht begroeid. Het witte poeder zit vooral in het hart van de plant waar weinig luchtbeweging is.
Oplossing: Dun de plant uit door oude stengels aan de basis weg te knippen. Zorg voor meer ruimte rondom door omliggende planten terug te snoeien. Dit verbetert de luchtstroom direct.
Verzwakte plant door voedselgebrek
Symptomen: Naast meeldauw zie je ook bleke of geelgroene bladeren. De plant bloeit minder rijkelijk dan normaal en de groei stagneert.
Oplossing: Geef in het voorjaar een laag compost of organische meststof. Verbeter zware kleigrond met compost voor betere drainage en wortelontwikkeling. Een gezonde plant is weerbaarder tegen schimmels.
Plant Persicaria met voldoende ruimte (50-60 cm) tussen andere vaste planten voor goede luchtcirculatie. Zorg voor een voedselrijke, vochthoudende bodem door jaarlijks compost toe te voegen en mulch de voet in droge zomers. Verwijder in het voorjaar oude stengels volledig om schimmelsporen geen kans te geven.
