Persicaria
Persicaria amplexicaulis
Engels: Mountain Fleece
Persicaria (Persicaria amplexicaulis) is een vaste plant uit de familie Polygonaceae die tot 120 cm hoog wordt. Deze plant doet het goed in volle zon tot halfschaduw en vraagt weinig onderhoud. Bloeit in de herfst en zomer met rode, roze, witte bloemen en trekt bijen en vlinders aan.
80–120 cm
60–90 cm
volle zon, halfschaduw
gemiddeld
leemgrond, kleigrond
weinig onderhoud
herfst, zomer
rode, roze, witte
Ecologische waarde
Verzorgingskalender
| Taak | Jan | Feb | Mrt | Apr | Mei | Jun | Jul | Aug | Sep | Okt | Nov | Dec |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 🌱Planten | ||||||||||||
| ✂️Snoeien | ||||||||||||
| 💧Bemesten |
Verzorgingstips
Planten
Persicaria amplexicaulis plant je het beste in maart, april, september of oktober, wanneer de grond voldoende vochtig is en de plant goed kan wortelen. Kies een standplaats in volle zon of halfschaduw; de plant bloeit het rijkst in volle zon, maar verdraagt ook lichte schaduw zonder problemen. De duizendknoop gedijt uitstekend op leemgrond of kleigrond die voldoende vocht vasthoudt maar niet drassig is. Zware kleigrond mag je voor het planten verbeteren met wat compost om de structuur luchtiger te maken. Bereid het plantgat voor door het ongeveer anderhalf keer zo breed en diep te graven als de kluit. Meng de uitgegraven grond met compost of goed verteerde mest. Plaats de plant zo diep dat de bovenkant van de kluit gelijk ligt met het maaiveld. Houd een plantafstand van ongeveer 70 cm aan, zodat de plant voldoende ruimte krijgt om uit te groeien tot zijn volle breedte van 60 tot 90 cm. Per vierkante meter kun je twee planten kwijt. Druk de grond na het planten stevig aan en geef direct flink water, ook als de grond al vochtig aanvoelt. Dit helpt luchtzakken te verwijderen en zorgt voor goed wortelcontact. Breng een laagje mulch van 5 cm aan rond de plant om vochtverlies te beperken en onkruid tegen te gaan. Houd de grond de eerste weken na het planten gelijkmatig vochtig, vooral bij voorjaarsplanting. Bij herfstplanting is de natuurlijke regenval meestal voldoende. Persicaria is een stevige groeier die zich snel vestigt en geen steunconstructie nodig heeft, ook niet bij zijn uiteindelijke hoogte van 80 tot 120 cm.
Snoeien
Persicaria amplexicaulis vraagt weinig snoeiwerkzaamheden, maar één keer per jaar terugsnoeien is wel aan te raden. Het beste moment daarvoor is maart, vlak voordat de plant in het voorjaar opnieuw uitloopt. Je kunt ook kiezen om de plant in november terug te snoeien, direct na de eerste vorst, maar veel tuinders laten de bruine bloemstengels bewust staan voor winterstructuur en als schuilplek voor insecten. Snijd in maart alle bovengrondse delen terug tot net boven de grond, ongeveer 5 tot 10 cm boven het maaiveld. Gebruik een scherpe snoeischaar of voor grotere planten een heggenschaar. De stengels zijn in het voorjaar vaak al grotendeels vergaan, waardoor het snoeien eenvoudig gaat. Verwijder alle oude bloemaren en bladstengels volledig; de plant maakt vanuit de wortelstok volledig nieuw blad en bloemen aan. Er is geen risico op te diep snoeien, want de plant is zeer vitaal en komt altijd weer krachtig terug. Gedurende het groeiseizoen hoef je niet te snoeien. Wel is het verstandig om uitgebloeide bloemaren halverwege de zomer weg te knippen als je een tweede, kleinere bloei wilt stimuleren. Dit is echter geen verplichting; de plant bloeit van zichzelf al maandenlang door van zomer tot diep in de herfst. Als de plant te breed wordt of zich te sterk uitbreidt, kun je in het voorjaar met een spade overtollige wortelstokken afsteken en verwijderen. Persicaria kan zich namelijk geleidelijk uitbreiden, hoewel het geen agressieve woekerpant is zoals sommige andere duizendknoopsoorten.
Onderhoud
Persicaria amplexicaulis heeft een gemiddelde waterbehoefte en vraagt vooral in de zomer regelmatig water. Geef tijdens droge perioden één tot twee keer per week flink water, zodat de grond tot 20 cm diep vochtig blijft. De plant groeit op klei- of leemgrond die van nature vocht vasthoudt, maar bij langdurige droogte kunnen de bladeren slap gaan hangen. In het voorjaar en de herfst is natuurlijke regenval meestal voldoende. Vermijd echter langdurige wateroverlast; hoewel de plant vochtige grond tolereert, leidt permanente natigheid tot wortelrot. Bemest de plant in maart en april met een handvol organische meststof zoals compost of goed verteerde mest per plant. Werk dit licht door de toplaag van de grond. Je kunt ook kiezen voor een langzaam werkende korrelmest voor vaste planten, ongeveer 50 gram per plant. Verdere bemesting gedurende het seizoen is niet nodig; te veel stikstof leidt tot weelderig blad ten koste van de bloei. Persicaria is winterhard in zone 5a tot 9a en heeft geen bescherming nodig. Laat de afgestorven stengels in de winter staan of snijd ze pas in maart weg. Een laag mulch van 5 cm compost of bladmoes in het najaar beschermt de wortelstok en verbetert de grondstructuur. De plant is weinig gevoelig voor ziekten en plagen. Soms komen bladluizen voor op jonge scheuten in het voorjaar; spuit deze af met water of laat natuurlijke vijanden hun werk doen. Slakken kunnen jonge uitlopers beschadigen; strooi in dat geval ijzerfosfaatkorrels rond de plant. Meeldauw komt zelden voor, maar kan optreden bij langdurige droogte; zorg dan voor voldoende water.
Meer over deze plant
Veelvoorkomende problemen bij persicaria
Combineert goed met
Gerelateerde gidsen
Vergeet nooit meer iets voor je persicaria
Ontvang een melding wanneer het tijd is om je persicaria te planten, snoeien, bemesten of oogsten — alleen wat voor jouw plant van toepassing is, op het juiste moment.