Wildemanskruid
Pulsatilla vulgaris
Engels: Pasque flower
Wildemanskruid (Pulsatilla vulgaris) is een inheems in Nederland vaste plant uit de familie Ranunculaceae die tot 30 cm hoog wordt. Deze plant doet het goed in volle zon en vraagt weinig onderhoud. Bloeit in de vroege lente en lente met paarse bloemen en trekt bijen en vlinders aan.
15–30 cm
20–30 cm
volle zon
weinig water
zandgrond, kalkgrond
weinig onderhoud
vroege lente, lente
paarse
Ecologische waarde
Verzorgingskalender
| Taak | Jan | Feb | Mrt | Apr | Mei | Jun | Jul | Aug | Sep | Okt | Nov | Dec |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 🌱Planten | ||||||||||||
| 💧Bemesten |
Verzorgingstips
Planten
Wildemanskruid plant je bij voorkeur in maart, april, september of oktober op een plek in volle zon. Deze inheemse vaste plant vraagt een goed doorlatende, schrale bodem en gedijt uitstekend op zandgrond of kalkrijke grond. Zware kleigrond is ongeschikt; verbeter deze zo nodig met grof zand of grind om de drainage te verbeteren. Wildemanskruid houdt van een droge, warme standplaats en komt van nature voor op kalkgraslanden en zonnige hellingen. Bereid de grond voor door onkruid te verwijderen, maar voeg geen compost of mest toe – wildemanskruid houdt juist van voedselarme grond. Graaf een plantgat dat iets groter is dan de kluit en zorg dat de bovenkant van de kluit gelijk komt met het maaiveld. Plant niet te diep, want dat kan leiden tot rotting van de wortelkroon. Houd een plantafstand aan van ongeveer 25 centimeter, zodat de planten voldoende ruimte hebben om zich te ontwikkelen zonder elkaar te verdringen. Direct na het planten geef je matig water om de wortels te helpen aarden, maar overdrijf niet – wildemanskruid is gevoelig voor te veel vocht. In het voorjaar geplante exemplaren wortelen snel aan voor de zomer; herfstplanting geeft de plant tijd om voor de winter te vestigen. Mulchen is niet nodig en zelfs af te raden, omdat een laagje organisch materiaal vocht vasthoudt en de wortelkroon kan laten rotten. Laat de grond rond de plant liever kaal of bedek deze met een dun laagje grind, wat de drainage verder bevordert en past bij de natuurlijke groeiplaats van wildemanskruid.
Snoeien
Wildemanskruid hoeft niet gesnoeid te worden in de traditionele zin; er zijn geen officiële snoeimaanden voor deze plant. De verzorging richt zich vooral op het beheren van uitgebloeide delen en het respecteren van de natuurlijke cyclus van de plant. Na de bloei in het vroege voorjaar ontwikkelen zich decoratieve, pluizige zaadpluimen die zeer sierlijk zijn. Laat deze zaadpluimen rustig staan, want ze dragen bij aan de sierwaarde en zorgen voor natuurlijke zaadverspreiding als je dat wenst. Pas tegen het einde van de lente of begin zomer, als de zaadpluimen zijn uitgebloeid en de plant zijn energie heeft teruggetrokken naar de wortelstok, kun je de bloemstengels afknippen. Gebruik een schone, scherpe snoeischaar en knip de stengels vlak boven de bladrozet af. Dit opruimen is echter niet strikt noodzakelijk voor de gezondheid van de plant – het is vooral een kwestie van netheid in de border. Het bladeren van wildemanskruid verschijnen na de bloei en blijven groen tot in de herfst. Laat dit blad met rust, want het is essentieel voor de opbouw van reserves voor het volgende seizoen. In de winter sterft het blad af en kun je verdorde bladresten eventueel wegharken in het vroege voorjaar voordat de nieuwe bloemen verschijnen, maar ook dit is optioneel. Wildemanskruid is een plant die het beste gedijt met minimale ingrepen. Vermijd het verplaatsen of delen van oudere planten, want wildemanskruid ontwikkelt een penwortel en herstelt slecht van wortelschade.
Onderhoud
Wildemanskruid vraagt weinig onderhoud en past perfect in een extensief beheerde tuin. Water geven is zelden nodig; de plant is aangepast aan droge omstandigheden en heeft een laag waterbehoefte. Alleen tijdens extreme droogte in het groeiseizoen kun je incidenteel een beetje water geven, maar wees spaarzaam. Te veel vocht leidt snel tot wortelrot, vooral in de winter. Zorg dat regenwater goed kan wegzakken en plant nooit op plekken waar water blijft staan. Bemesten doe je zeer terughoudend. In maart of april kun je een lichte gift kalkarme meststof geven, maar dit is alleen nodig op zeer uitgemergelde grond. Een handvol kalk of een schep steenmeel per vierkante meter volstaat. Gebruik geen stikstofrijke mest of compost, want dat maakt de plant slap en vatbaar voor ziekten. Wildemanskruid groeit van nature op schrale bodems en heeft weinig voeding nodig. Overwinteren vergt geen speciale maatregelen; de plant is volledig winterhard in zone 4 tot 8 en verdraagt vorst zonder problemen. Laat verdord blad liggen als lichte bescherming of verwijder het in het vroege voorjaar. Wildemanskruid is over het algemeen weinig gevoelig voor ziekten en plagen, mits de standplaats goed is. Wortelrot door te natte grond is de belangrijkste bedreiging. Slakken kunnen jonge scheuten aantasten in het vroege voorjaar; controleer regelmatig en verwijder ze handmatig. Bladluizen komen zelden voor. Mulchen is af te raden omdat dit vocht vasthoudt; gebruik eventueel een dun laagje grind voor onkruidonderdrukking en om de drainage te bevorderen.
Meer over deze plant
Combineert goed met
Gerelateerde gidsen
Vergeet nooit meer iets voor je wildemanskruid
Ontvang een melding wanneer het tijd is om je wildemanskruid te planten, snoeien, bemesten of oogsten — alleen wat voor jouw plant van toepassing is, op het juiste moment.